หนึ่งชีวิตคนพุทธ

ดังนั้น ตอนนี้หลังจาก กว่ายี่สิบ ปีในฐานะภิกษุณี สิ่งที่ฉันจะ หา ที่ผม พบ ในพระเยซูคริสต์เรื่องราว ของพระเยซู ?

ดีฉัน ต้องบอกว่า เขา มาใน ฐานะที่เป็น มนุษย์ มากขึ้น กว่าที่ฉัน จำ แต่ มีมากที่ จะพูดถึงเรื่อง เขาเป็น บุตรชายของ พระเจ้า อย่างใด ที่ ไม่ได้ดูเหมือน เกือบเป็น อย่างมีนัยสำคัญ ให้ฉันเป็น ความจริงที่ว่า เขาเป็น คน- คนที่มี การแสดงตน ที่ดี, พลังงาน มหาศาล และความเมตตา และความสามารถ ทางจิต อย่างมีนัยสำคัญ

นอก จากนี้เขายัง มีของขวัญที่ดี สำหรับ การถ่ายทอด ความจริง ทางจิตวิญญาณ ในรูปแบบของ ภาพที่ ใช้ ในชีวิตประจำวัน มากที่สุด สิ่งที่แสดงให้เห็นถึง จุดที่ เขาปรารถนาที่จะ ทำให้ : ต้องกรอก ขนมปัง ข้าวโพด , เกลือ , เด็ก, ต้นไม้ คนที่ ไม่เคย เข้าใจ ในครั้งเดียว แต่จะมีการ ทิ้งให้อยู่กับ ภาพที่จะ ไตร่ตรอง เขา ยัง มี ภารกิจ- เพื่อ เปิด ทาง ไปสู่ชีวิต นิรันดร์; และเขาก็ ค่อนข้าง แน่วแน่ ใน ความมุ่งมั่น ของเขาที่จะ ขณะที่เขาวาง มัน ” การดำเนินการ ของพระบิดา ของเขา จะ ”

กระทรวง ของเขาเป็น เวลาสั้น ๆ แต่ สำคัญ อ่านผ่าน บัญชี ของ Mark ผม รู้สึกเหนื่อย ในขณะที่ ฉันคิด ความต้องการ อย่างไม่หยุดยั้งในเวลาและ พลังงาน ของเขา มัน เป็น ความโล่งใจที่จะหาการอ้างอิง เป็นครั้งคราว เพื่อ ให้เขา มี เวลาอยู่คนเดียว หรือ กับเหล่าสาวก ของเขาทันที และ วิธี การอ่าน เช่นเดียวกับ เรา ในเวลาที่ เขา ต้องการที่จะ พักผ่อน

เรื่อง ที่ฉัน ชอบมาก คือ วิธีการ หลังจาก วัน ที่มีพลังของการให้ คำสอน ไปยังฝูงชน มากมาย เขาเป็น เสียง นอนหลับอยู่บน เรือ ที่ พาพวกเขา ข้ามทะเล ความ สงบ ของพระองค์ใน การตอบสนองต่อพายุ รุนแรง ที่เกิดขึ้น ในขณะที่เขา กำลังนอนหลับ ผมพบว่า เป็นประโยชน์มากที่สุด เมื่อ สิ่งที่มีความ วุ่นวาย ในชีวิต ของตัวเอง

ผมรู้สึกว่า จับได้ มาก ขึ้น ใน ละคร ของมันทั้งหมด; มีสิ่งหนึ่ง หลังจากที่อื่น คน ฟัง เขา รักในสิ่งที่ เขาจะ พูด ( หรือในบางกรณี ถูกรบกวน หรือ โกรธ ) และ จะ ได้รับการเยียวยา พวกเขาไม่สามารถ มีเพียงพอ ของสิ่งที่เขา มี ร่วมกับ พวกเขา ผม สัมผัสโดย การตอบสนอง ของเขาไป4,000 คนที่ มีการ ใช้เวลาสามวัน กับเขาใน ทะเลทราย ฟัง การสอนของเขาเป็น เหนื่อยและ หิว Realising นี้ เขาใช้ ของขวัญ ของเขาที่จะ ประจักษ์ ขนมปัง และปลา สำหรับพวกเขา ทั้งหมด ที่จะกิน

พระเยซู ตาย เป็นชายหนุ่ม กระทรวง ของเขา เริ่มต้นขึ้นเมื่อ เขาเป็น สามสิบ ( ฉันจะ สนใจที่จะ ทราบข้อมูลเพิ่มเติม ของการฝึกอบรม ทางจิตวิญญาณของเขา ไม่ต้องสงสัย ได้รับ ก่อนหน้านั้น ) และสิ้นสุด ลงอย่างกะทันหัน เมื่อเขา เป็นเพียง สามสิบสาม โชค ดีที่ ก่อนที่จะ ถูกตรึงกางเขนเขาสามารถที่จะ สั่งให้ สาวก ของเขาทันที ใน พิธีกรรม ที่เรียบง่ายโดยที่พวกเขา สามารถกลับมา ยืนยัน เชื่อมโยงกับ เขาและ ของพวกเขา แต่ละอื่น ๆ ( ผมหมาย ของหลักสูตร เพื่อมื้อสุดท้าย ) – จึงให้ความสำคัญ ของความจงรักภักดี การต่ออายุ และ ลูกน้องของเขา จนถึงปัจจุบัน

ฉันมี ความรู้สึกว่า เขาไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่สนใจ ในการแปลง คนที่จะ วิธีการของเขา คิด แต่ มันเป็น กรณีของ การเรียนการสอน ผู้ที่ มีความพร้อม; น่าสนใจ มักจะ เป็นคนที่ แสวงหา เขาออก มา จากภูมิหลังที่ ค่อนข้าง ผิดศีลธรรม หรือ ต่ำต้อย มัน ค่อนข้าง ชัดเจน ว่า พระเยซู คือคุณภาพ ความบริสุทธิ์ของหัวใจ ไม่ได้ บางสิ่งบางอย่าง ที่มาจาก การยึดมั่นใน ข้อกังขา ถึง ชุดของกฎ

เพื่อ ตอบสนองต่อ พวกฟาริสีเมื่อ พวกเขาวิพากษ์วิจารณ์ สาวกของพระองค์ สำหรับความล้มเหลว ที่จะปฏิบัติตาม กฎของ ความบริสุทธิ์ รอบ การกิน ของเขา เป็นการแสดงออกถึง นี้ อย่างสมบูรณ์ : “ไม่มีอะไร จากภายนอก ที่สามารถ ทำให้มนุษย์เป็นมลทิน” – และพวกสาวก ของเขาที่เขา เป็น ค่อนข้างชัดเจน ใน สิ่งที่เกิดขึ้น กับอาหาร ครั้งหนึ่งเคย มีการบริโภค ” แต่ มันเป็น จากภายใน หัวใจ ว่า กิเลส เกิดขึ้น. ” แต่น่าเสียดายที่ เขาไม่ได้ มาถึงจุดนี้ ไป ในการอธิบาย สิ่งที่ต้องทำ เกี่ยวกับเหล่านี้

ใน ที่สุด ผมได้พบกับ ท่านอาจารย์ Sumedho ชาวอเมริกัน ที่เกิดใน พระสงฆ์ ที่ เพิ่งจะมาถึง ในประเทศอังกฤษ หลังการฝึกอบรม เป็นเวลาสิบ ปีในประเทศไทย ครู ของเขาคือ Ajahn Chah ,พระภิกษุสงฆ์ ของไทย ประเพณี ป่าที่ใน ทั้งๆที่มีการ ศึกษาอย่างเป็นทางการ น้อย ชนะ หัวใจของ หลายพัน คนรวมทั้งความสำคัญของ ชาวตะวันตก ฉัน เข้าร่วมการล่าถอย สิบวัน ที่ Oakenholt Buddhist Centre ใกล้กับ ฟอร์ด และ นั่งอยู่ใน ความทุกข์ทรมาน บนเสื่อบนพื้นของ ห้องโถง การทำสมาธิลมโกรกพร้อมกับ ประมาณ 40 วิเวก อื่น ๆ ของรูปทรง และขนาดแตกต่าง ในหน้าของเรา Ajahn Sumedho ที่ นำเสนอ คำสอนและแนะนำ เราใน การทำสมาธิ เป็น สาม พระสงฆ์ อื่น ๆ

นี้ เป็นจุดเปลี่ยน สำหรับฉัน แม้ว่า ประสบการณ์ทั้ง ได้ยาก มาก – ทั้งทางร่างกาย และอารมณ์ – ผมรู้สึกว่า ได้รับการสนับสนุน อย่างมหาศาล คำสอนที่มีการนำเสนอ ในรูปแบบ ที่สามารถเข้าถึงได้ อย่างน่าพิศวงและ ดูเหมือนจะเป็น เพียง สามัญสำนึก ธรรมดา มันไม่ได้ เกิดขึ้น กับผมว่า มันเป็น ‘ พุทธ ‘ นอก จากนี้พวกเขา ถูก ปฏิบัติ อย่างกว้างขวาง และ ราวกับจะ พิสูจน์ว่า เรา ได้ โดยตรง ในหน้าของเรา มืออาชีพ- คนที่เคย ทำ มุ่งมั่นที่จะ มีชีวิตอยู่ พวกเขาออกไป ยี่สิบสี่ชั่วโมง ต่อวัน ผม รู้สึกทึ่ง ทั้งหมดโดย พระสงฆ์ เหล่านั้น ได้ด้วย เสื้อคลุม และหัว โกน ของพวกเขาและ จากสิ่งที่ ผมได้ยินมา จาก วิถีการดำเนินชีวิต นักบวช ของพวกเขา ที่มี 227 กฎ ของการฝึกอบรม ผม ยังเห็น ว่าพวกเขาเป็น ที่ผ่อนคลาย และมีความสุข – บางทีนั่นอาจจะ เป็นสิ่ง ที่น่าทึ่งที่สุด และแน่นอน ทำให้งง เล็กน้อย เกี่ยวกับพวกเขา

ผม รู้สึกว่า การวาด ลึกโดย คำสอนและ ความจริง ที่พวกเขา ชี้ไปที่ : ทราบ ว่าใช่ , ชีวิตนี้ เป็นที่น่าพอใจ โดยเนื้อแท้เรา มีประสบการณ์ หรือ ความทุกข์ทรมาน นี้ ได้อย่างง่ายดาย – แต่มีวิธี ที่สามารถ นำเราไปสู่ ตอนจบ ความทุกข์ทรมาน นี้ นอกจากนี้ แม้ว่า ความคิดที่ค่อนข้าง ตกตะลึง กับฉันฉัน เห็น ภายใน ตื่น จาก ความสนใจใน การเป็นส่วนหนึ่ง ของ ชุมชนวัด
สิ่ง ที่เรา ได้ยิน จาก ชั่วโมงสุดท้าย ของเขา การพิจารณาคดี ด่าว่า, ความทุกข์ทรมาน และ ความอัปยศอดสูของการถูก ปล้น เปลือยกาย และ ตอก ข้าม จะตาย- เป็นบัญชี พิเศษของ ความอดทน ของผู้ป่วย จาก ความตั้งใจที่จะ ทน ทนไม่ได้โดยไม่ รู้สึกใด ๆ ของโทษ หรือ ความมุ้งร้าย มัน ทำให้ฉันนึกถึง คำอุปมา ที่ใช้โดย พระพุทธรูปแสดงให้เห็นถึง คุณภาพของ เมตตา หรือ ความเมตตาเขา คาดหวังของ สาวกของพระองค์ : “ถึงแม้ พวกโจร ที่กำลังจะ โจมตีคุณ และเห็น แขนขา ออก ของคุณ หนึ่งโดยหนึ่ง ที่คุณควร หลีกทางให้กับ ความโกรธ คุณ จะไม่ได้ ทำตามคำแนะนำ ของฉัน . ” การ สั่งซื้อ สูง แต่อย่างหนึ่งที่ เห็นได้ชัดว่า พระเยซู ตอบสนอง เพื่อความสมบูรณ์แบบ : “พ่อ ขอโปรดอภัยโทษเขา เพราะว่าเขาไม่รู้ว่า สิ่งที่พวกเขา ทำ . ”

ต้อง พยายาม ด้วยความจริงใจ ที่จะเข้าใกล้ การเดินทาง คริสเตียน ของฉันในทาง ที่ มีความหมาย ในบริบทของ ชีวิตประจำวันของฉันได้ มาถึงจุด ของ ความเหนื่อยล้า ลึกและ ความสิ้นหวัง ผม เบื่อหน่าย กับความซับซ้อน ที่เห็นได้ชัดของมันทั้งหมด ; สิ้นหวัง เกิดขึ้น เพราะผม ก็ไม่สามารถ ที่จะหา ทางใดทางหนึ่ง ของการทำงานกับ รัฐ ประโยชน์ น้อยที่จะ คืบคลาน , ไม่ได้รับคำขอร้อง , เข้าไปในจิตใจ: กังวล, ความหึงหวง grumpiness และอื่น ๆ . และ แม้กระทั่ง รัฐ บวก สามารถ หันไปรอบ ๆ และการแปลง ตัวเองเป็น ความภาคภูมิใจ หรือ ความคิด ซึ่งเป็น ของหลักสูตร ที่ไม่พึงประสงค์ อย่างเท่าเทียมกัน

กรรมของการฆ่ามดและแมลง

คุณรู้ไหมผลกรรมจากฆ่ามด ฆ่าปลวกและสัตว์เล็กอื่นๆ คืออะไร?

1. เพราะคุณฉีดสารเคมีเข้าไปฆ่ามัน  สารเคมีเหล่านั้นมันจะสะสมไปตามผิวหนังของคุณ  แล้ววันใดวันหนึ่ง  หรือหลายวัน  หรือประจำเลย  คุณจะเกิดอาการแพ้ อาคารผื่นคัน…..นี่เป็นการมองแบบมนุษย์ธรรมดา  ที่ไม่ได้ฝึกจิตจนถอดกายทิพย์ได้ และไม่ได้ปัญญาทางศาสนา

2. แต่ถ้ามองแบบผู้ที่รู้  ถอดกายทิพย์ไปเห็นมา  และมีปัญญาเกิดขึ้นจากการปฏิบัติธรรม  จะรู้ว่าอาการแพ้ อาคารผื่นคันนั้น  เป็นผลมาจากบาปที่เบาบางมากจากการฆ่ามด ฆ่าปลวกและสัตว์เล็กอื่นๆ      ในชาติที่คุณบรรลุธรรมชั้นสูง  หรือชาติที่คุณทำสมาธิกรรมฐาน  วิญญาณมด ปลวกและสัตว์เล็กอื่นๆ ที่คุณฆ่าตาย  จะรวมตัวกัน  แปลงร่างเป็นตัวใหญ่ หรือมาเป็นฝูงใหญ่ มาเข้าฝันคุณ หรือมาทำให้คุณรู้ว่า  คุณต้องแผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลจากการทำสมาธิของคุณให้กับพวกมัน

ประสพการณ์จริงทางวิญญาณของผม

1. ใช้หนี้กรรมให้วิญญาณปลวก

3 ปีมานี้ ผมเป็นโรคผื่นคันตามผิวหนังทุกเดือน เดือนละ 2-3 ครั้ง ครั้งละ 3-5 นาที   ทำให้รำคาญนิดหน่อย  ผมรู้ว่าโรคทุกชนิดที่เราเป็น ล้วนเกิดจากเจ้ากรรมนายเวรทั้งนั้น  ปีที่แล้วผมเลยนั่งสมาธิแล้วแผ่เมตตาอุทิศกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวร  ที่ทำให้เกิดโรคผื่นคันตามผิวหนัง  แผ่เมตตาให้ 3 ครั้ง ใน 3 วัน

คืน วันที่ 3 นั้น  ผมนอนอยู่ในภวังค์ไม่ได้หลับสนิท  ปากของกายทิพย์หรือวิญญาณผม  มันอ้าอยู่  แล้วมีวิญญาณปลวกนับเป็นหมื่นเป็นแสนตัว  คลานออกมาจากปากผมไม่ยอมหยุดกว่า 10 วินาที     ตั้งแต่นั้นมา โรคผื่นคันตามผิวหนัง ที่ผมเคยเป็นเดือนละ 2-3 ครั้ง ก็ลดลงฉับพลัน  เป็น 2 เดือน เป็นผื่นคันตามผิวหนังสักครั้งหรือ 2 ครั้ง

2. ใช้หนี้กรรมให้วิญญาณแมลงสาบและสัตว์เล็กต่างๆ

เมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน  ผมรู้ในจิตว่าน่าจะบรรลุธรรมสูงกว่าโสดาบันแล้ว  เพราะผมอ่านข้อความที่เขาเขียนมาด่าว่าผม  ผมไม่รู้สึกโกรธแต่อย่างใด  ล้อเล่นกับผู้ด่าว่าผมได้สบาย  ช่วงนั้นผมเสียเงินไป 3 แสน ผมก็ไม่รู้สึกเสียดายะไร  รู้ว่ามันเป็นกรรมเก่าของเรา  จิตกับเคราะห์กรรมรู้สึกว่า  มันไม่ผสมรวมกัน  จึงไมทำให้เกิดทุกข์เหมือนในอดีต

ผมเลยทำสมาธิและบอกเจ้ากรรมนายเวร ทั้งหลายว่า  ผมทั้งทำบุญหลายครั้งตามวัด และแผ่เมตตาอุทิศกุศลให้บรรดาเจ้ากรรมนายเวร ที่ส่งผลกรรมมาให้ผมในชาตินี้มาหลายเดือนแล้ว  ในจิตของผมรู้ว่า  กรรมส่วนใหญ่ไม่มีแล้ว  แต่ก็ยังมีเจ้ากรรมนายเวรอีกส่วนหนึ่ง  ยังไม่มารับการแผ่เมตตาอุทิศกุศล   ขอให้เจ้ากรรมเหล่านั้นช่วยแสดงตัวด้วย

คืน นั้น ผมนอนอยู่ในภวังค์  เหมือนกับมีสัตว์ตัวใหญ่หลายตัวมาดันหลังผม  ผมเลยถอดจิตออกไปดู  พบวิญญาณแมลงสาบ+แมลงวัน+สัตว์อีกหลายชนิด  เรียกว่า  พันธ์ผสมปนกันมั่ว อยู่ 4 ตัว  แต่ละตัวตัวใหญ่ขนาดทีวี 19 นิ้วสมัยก่อน  แต่ผมเลิกกลัวสิ่งที่อยู่ในโลกวิญญาณนานแล้ว  ผมเลยเข้าไปหาพวกมัน  แล้วบอกว่าเดี๋ยวผมจะแผ่เมตตาอุทิศกุศลไปให้

แล้วผมก็กลับเข้าร่าง กายเนื้อ  ลุกขึ้นไป “ฉี่” สักนิด  แล้วก็ “ล้างหน้า” สักหน่อย  แล้วก็นั่งสมาธิบริกรรม “รัก เมตตา กรุณา ให้อภัย” สัก 15 นาที   จนจิตสงบนิ่งเข้าสู่ฌาน 4  พอชาร์ตพลังจิตเสร็จ  ผมก็แผ่เมตตาอุทิศกุศลให้บรรดาเจ้ากรรมนายเวร  ที่แปลงร่างมาเป็นสัตว์ประหลาดๆ  และบรรดาเจ้ากรรมนายเวรอื่นๆ ผมก็ขอให้มารับผลบุญนี้ไปด้วย

ผ่านมา 2 สัปดาห์แล้ว  ผมรู้สึกว่าโรคผื่นคันตามผิวหนังของผมหายสนิทเลย  แต่ต้องดูอีกเดือนหนึ่ง  ถ้ายังไม่เป็นโรคผื่นคันตามผิวหนัง  โรคผื่นคันนี้ก็น่าจะเกิดจากการฆ่ามด แมลง สาบ ปลวก ฯลฯ นั่นเอง  เมื่อสัตว์เล็กทุกชนิดผมใช้กรรมให้หมดแล้ว  มันจึงไม่มีโรคผื่นคันตามผิวหนังอีกเลย  ถ้ายังใช้กรรมไม่หมด ใช้เพียงบางส่วน ระยะเวลาการคันมันก็จะน้อยลง

คำสอนของ หลวงปู่ดู่

เมื่อบุคคลตรัสรู้อริยสัจจ์ 4 ประชุมลงในขณะจิตอันเดียวได้แล้วชื่อว่า เป็นผู้ละสักกายทิฏฐิ เมื่อบุคคลใดมาเข่นฆ่า ซึ่งอัตตานุทิฏฐิ คือความเห็นผิดว่าเป็นอัตตาตัวตนลงเสียได้แล้วก็จะพึงเป็นบุคคลผู้ข้ามมฤตยู ความตายเสียได้ เอวํ โลกํ อเวกขนตํ มจจุราชา น ปสสติ เมื่อบุคคลมาเห็นซึ่งโลกทั้งหลาย คือขันธโลก อายตนโลก และธาตุโลก โดยความเป็นของสูญ สังหารอัตตานุทิฏฐิลงเสียได้อย่างนี้ มฤตยุราช คือความตายย่อมไม่เห็น เพราะบุคคลผู้นั้นพ้นสัตว์วิสัยเสียแล้ว มัจจุราชย่อมไม่เห็นซึ่งผู้นั้น ผู้นั้นย่อมถึงพระนิพพานธรรมอันเป็นวิสัยแห่งมฤตยูราช ล่วงวิสัยมฤตยูราชเสียได้ด้วยประการฉะนี้ฯ

อวดอุตริ ชัดๆๆ ……ผู้ที่อวดอุตริจะไม่เข้าใจพระธรรมของพระพุทธเจ้า เช่นคุณนั่นแหละ อวดอุตริ
ถ้า เป็น พระ ก็ อรัชชี ถ้าเป็น ปถุชน ก็คือ คนบ้า……งั้้นพระพุทธเจ้าก็ต้องเป็นอลัชชี และเป็นคนบ้าล่ะซิ เพราะผมเข้าใจเหมือนกับท่าน
พระนิพพานอุปมาขนาดเท่าเส้นผม ผู้ที่จะผ่านพ้นในขั้นสุดท้ายไปได้หรอืไม่ได้อยู่เพียงนิดเดียวในการทำจิต ตัดจุดนี้ได้หรือไม่เท่านั้น พระพุทธเจ้าตอนที่ท่านจะปรินิพพาน ท่านได้ปรินิพพานไประหว่างรูปฌานและอรูปฌาน เป็นการดับขันธ์ด้วยความบริสุทธิ์เหนือสมมติโดยสิ้นเชิง

สำหรับนักวิปัสสนาคงจะไม่ชอบที่ผมพูดแบบนี้ เพราะท่านไม่เน้นฌาน ได้แค่ฌาน 1 ก็พอแล้ว ผมจึงขอนำคำของหลวงปู่ดูลย์ อตโล มาลงดีกว่า:

หลวงปู่ดูลย์ อตโล

….พระพุทธเจ้า พระองค์ไม่ได้เข้าสู่นิพพานในฌานสมาบัติอะไรที่ไหนหรอก เมื่อพระองค์ออกจากจตุตถฌานแล้ว จิตขันธ์หรือนามขันธ์ ก็ดับพร้อม ไม่มีอะไรเหลือ นั่งคือพระองค์ดับเวทนาขันธ์ ในภาวะจิตตื่น หรือวิถีจิตอันปกติของมนุษย์ ครอบพร้อมทั้งสติ และสัมปชัญญะ ไม่ถูกภาวะอื่นใดมาครอบงำอำพรางให้หลงใหลใดๆ ทั้งสิ้น เป้นภาวะแห่งตนเองอย่างสมบูรณ์ ภาวะนันเรียกว่า มหาสุญญตา หรือจักรวาลเดิม หรือเรียกกว่า นิพพาน อย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ ……

อัต ตานุทิฏฐิ (หลวงปู่มั่น ภูคิทัตโต) – เห็นซึ่งอาตมะตัวตน ได้ในขันธ์ 5 (เห็นผิดว่าขันธ์ 5 มีตัวตน) เห็นรูปมีในตนบ้าง เห็นตนมีในรูปบ้าง เห็น เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ว่ามีในตนบ้าง เห็นตนว่ามีเวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณบ้าง

 

การบวชนาค สำคัญอย่างไร

การบวชนาค ในประเพณีการบวชของชาวบ้านเชียงหวางเวลาบวชนาคหรือเวลาพานาคเข้าโบสถ์พ่อจะจูงมือซ้า
ย แม่จะจูงมือขวา ถ้าไม่มีพ่อแม่จะให้ญาติเป็นผู้จูงถึงภายในโบสถ์แล้วนาคจะนำดอกไม้ธุปเทียนไปบูชาพระ
พ่อ กับแม่จะยกผ้าไตรส่งให้นาค ก่อนจะรับผ้าไตรนาคต้องกราบพ่อกับแม่ก่อน แล้วเดินอุ้มผ้าไตรเดินคุกเข่าประนมมือเข้าไปท่ามกลางพระสงฆ์ กล่าวคำขอบรรพชาแล้วออกมาครองผ้าแล้วเข้าไปขอศีลกับพระอาจารย์ หลังจากนั้นอุ้มบาตรเข้าหาพระอุปัชฌาย์กล่าวคำขอนิสัย เมื่อท่านเอาบาตรคล้องคอแล้วมอบบาตรจีวรให้ ตอนนี้พระอาจารย์คู่สวดมนต์จะสมมุติตนเป็นผู้สอนและซักซ้อมนาค แล้วออกไปซักซ้อมนาคพอถารมแล้วก็เรียกนาคเข้ามาถามต่อหน้าพระสงฆ์ พระอุปัชฌาย์ ทำหน้าที่บอกเล่าสงฆ์ พอถามเสร็จแล้วก็สวดญัตติ
การบอกอนุศาสน์ คือการบอกกิจที่ควรทำและไม่ควรทำ
การกรวดน้ำ เมื่อเสร็จสิ้นจากการบวชแล้วต่อจากนั้นพระที่บวชใหม่จะนำจตุปัจจัยไปถวายพระอุปัชฌาย์
การกรวดน้ำในพิธีนี้ถือว่าเป็นการแผ่ส่วนกุศลแด่ญาติที่ล่วงลับไปแล้วเป็นการเสร็จพิธีของการบวช
การ ลาสิกขา ผู้ที่จะลาสิกขาจะต้องมีการเตรียมดอกไม้ธูปเทียนไปทำวัตรพระอุปัชฌาย์ อาจารย์เมื่อถึงวันกำหนดแล้วให้จัดสถานที่นิมนต์พระสงฆ์มาพร้อมกันพระภิกษุ จะลาสิกขาต้องแสดงอาบัติ
เสียก่อนแล้วว่านโม3 จบหลังจากนั้นพระเถระจะชักผ้าสังฆาติออกจึงออกไปเปลืองผ้าเหลืองนุ่งผ้าขาวเข้ามา
กล่าวคำขอสรณคมณ์และศีล 5 แล้วกล่าวคำปฏิญาณตนเป็นพุทธมามะกะส่วนการลาสิกขาของสามเณรไม่มีคงอนุโลมตามอย่างพระภิกษุบวชนาค
ภาคเช้าเข้าอุโบสถนาคเครื่องอุปชายะ
- อุ้มผ้าไตรประนมมือเปล่าวาจาขอบบรรพชา
- พระอุปชายะรับผ้าไตร
- เปล่งคำขอบรรพชาต่อไป
- พระอุปัชฌายะ
- ชักอังสะออกจากผ้าไตยแล้วสวมให้ผู้บวช
- ให้ผู้ออกไปครองผ้าให้ครบไตย เสร็จก็รับเครื่องไทยทานไปถวายพระอาจารย์ กราบ3 ประนมมือเปล่าวาจาขอสรรณะและศีล
- เมื่อกล่าวขอเป็นสามเณรสำเร็จสมาทานสิกขาบท เสร็จแล้วก็รับบาตรอุ้มเข้าไปหาพระอุปัชฌาย์ วางไว้ข้างตัวด้านซ้าย กราบ 9 หนยืนประณมมือกล่าวคำขอนิสัย
- จากนั้นพระอุปัชฌายะทั้ง 6 บอกให้ออกไปข้างนอก แล้วพระอุปัชฌายะจะถาม (อันตรายิกรรม) ผู้บวชพึงรับว่าอัตถิ ภันเต 5 หน อามะภันเต 3 หน
- กลับเข้ามากราบพระอุปัชฌายะ 3 หน แล้วนั่งคุกเข่าเปล่งวาจาขออุปสมบท
- ในขณะ พระอุปัชฌายะกล่าวเผดียงสงฆ์ และสวดสมมติตนถามอันตรายิกรรม จากนั้นนั่งฟังท่านสวดกรรมวาจาอุปสมบทไปจนจบพอจบท่านจะเอาบาตรออกจากตัว พึงกราบลง 3 หน แล้วนั่งพับเพียบฟังพระอุปัชฌายะบอกอนุฅศาสน์ไปจนจบ แล้วกล่าวรับจากนั้นก็ถวายไทยทานรับพร ก็เป็นอันเสร็จพิธีทั้งหมด

 

 

การประเคนนาค เมื่อบุตรหลานมีอายุครบพอที่จะบวช เป็นพระหรือเณรพ่อกับแม่จะนำไปฝากไว้กับเจ้าอาวาสวัดก่อนบวชเพื่อให้บุตร หลานของท่าน
ได้ ศึกษาเล่าเรียนและ ท่องบทขานนาค เรียนหนังสือธรรม การนำลูกหลานไปฝากไว้กับเจ้าอาวาสวัดเขาจะจัดดอกไม้ธูปเทียนใส่ขันนำตัวนาค ไป เมื่อพระท่านรับขันแล้วก็จะมีการตีโปงหรือระฆังให้ชาวบ้านได้อนุโมทนาสาธุ เรียกว่าการประเคนนาค
การปล่อยนาค เมื่อจะถึงวันบวชนาคจะนำดอกไม้ธูปเทียนไปลาญาติพี่น้อง เพื่อขอขมาลาโทษผู้หลักผู้ใหญ่ที่ตนเคารพนับถือและไปสั่งลาชู้สาวถ้ามี หากมีหนี้สินติดตัวก็รีบชำระเพื่อที่จะได้เป็นคนบริสุทธิ์ การปล่อยนาคมีกำหนดได้ 3 วันเพื่อให้นาคได้มีโอกาสเวลาบวชจะได้ตั้งหน้าตั้งตาบำเพ็ญกุศลต่อไป

กองบวช เครื่องที่จะนำมาใช้เป็นกองบวชได้แก่บริขาร 8 มีผ้านุ่ง ผ้าห่ม ผ้าสังฆาฏิ บาตร มีดโกน เข็ม ประคตเอว ผ้ากรองน้ำ ถ้าทำพร้อมกันหลายกองให้ขนมารวมกันที่วัด ตอนค่ำสวดมนต์ เสร็จแล้วบังสุกุลอุทิศส่วนกุศลแด่ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว ถ้าบวชในบ้านของตนเอง ตอนค่ำจะนิมนต์พระไปสวดที่บ้าน ตอนเช้าเลี้ยงพระแล้วแห่กองบวชมารวมกันที่ศาลาวัดกองบวชจะใช้เตียงหามออกมา เตียงที่ใช้เป็นเตียงนอนของพระบวชใหม่ ก่อนจะสู่ขวัญนาคต้องบังสุกุลอุทิศส่วนกุศลแด่ญาติผู้ตาย

การแห่นาค การแห่นาคทำตามศรัทธาของเจ้าภาพส่วนใหญ่ถ้าเป็นในเขตของภาคอีสาน การแห่นาคจะใช้พาหนะในการแห่คือรถ นาคทุกคนต้องโกนผม โกนคิ้ว นุ่งเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ถ้าตั้งกองบวชที่บ้าน ให้แห่กองบวชมารวมกันที่วัดเมื่อพร้อมกันแล้วก็แห่รอบศาลาอีครั้งหนึ่ง
การ สู่ขวัญนาค เมื่อแห่รอบศาลานาคทุกคนเตรียมเข้าพาขวัญ ญาติพี่น้องนั่งห้อมล้อมพาขวัญพราหมณ์เริ่มทำพิธีสู่ขวัญเสร็จแล้วผูกแขนนาค นำเข้าพิ
ธีบวชต่อไป


 

Teachings of the Buddha

What’s the difficulty. If you give it to. I know we want to see when looking at it at practice. It is our practice, so we have to train our mind this. A detailed knowledge of philosophy, respectively. That can not be seen by ordinary eyes. I can feel it in mind. I feel that training in mental concentration profile in the Lord. They feel they know.

Therefore our spiritual trying. An emotional one. It is a mental one. A fair one. The mind at peace resolution, respectively. Cut the chaos. External load perturbation. I have in mind is not to let them take the time to spend with your conscious mind is like. Waived with the approval. No need to take in mind that the party is not required to do anything related to the exterior. Because the external object. He was not happy and the unhappy, the value of the information that I was suffering. It is a matter of the mind.

Thus we do not need to cut anything outside. To go to something external. With a verbal. But it is our minds. I like the wisdom of the Buddha as taking the correct action to take. Followed him. I followed him. Where we know it’s not good. The Buddha gave up. We also train our minds to see the carefully according to the release.

The teachings of the Buddha. Has led to the Veneration of faith. Voluntary. Sacrifice in What should be sacrificed. In what should be cut off. When I cut something. It’s something that has to happen, but if we want to cut something. Peace was never born.

So I cut one. One left to go. Peace instead. I happen instead. We should be happy. Should be calm. We should put the burden of work down to a minimum to moderate.

Hence the term “rate” is not that I do not have anything. If it is wasted. The Buddha did not teach it. But one by one. One thrive.

One thing we see is not good. It’s so sad to see, but one thing that Buddha’s body in physical reality. The trick is to get rid of. What is not true. Existing in the mind. Ever lost before. Because the only truth. We capture it. Relied on to eliminate the threat to the environment because it is actually a fairly rare condition. With the preparations. We understand the importance and the animals that rely on the knowledge I had been suffering from a misconception for a long time. Not only this year. And not only this nation. Many of the many worlds ago. This circulation. But when we do not know already. That was nothing.

The Buddha sees him all the time. His wisdom is delicate. Mystery of life. He is also trained our minds to it. It’s not even realize what they have is not heresy, there is merit in heaven, hell, there are still doubts. It is clear in our own minds.

When we try to come as long as the perception is that we have seen up to then. We suspect it will end soon. When we do not doubt it. It in practice. Increased immediately.

The drawback is that it is very important so that you can cut it. It was converted into the boundary. I doubt it with the invocation mind. Create an artificial consciousness in meditation to happen. Appear in our minds. When it is clearly in mind. I doubt I will go out on their own.

What’s the difficulty. If you give it to. I know we want to see when looking at it at practice. It is our practice, so we have to train our mind this. A detailed knowledge of philosophy, respectively. That can not be seen by ordinary eyes. I can feel it in mind. I feel that training in mental concentration profile in the Lord. They feel they know.

Therefore our spiritual trying. An emotional one. It is a mental one. A fair one. The mind at peace resolution, respectively. Cut the chaos. External load perturbation. I have in mind is not to let them take the time to spend with your conscious mind is like. Waived with the approval. No need to take in mind that the party is not required to do anything related to the exterior. Because the external object. He was not happy and the unhappy, the value of the information that I was suffering. It is a matter of the mind.

Thus we do not need to cut anything outside. To go to something external. With a verbal. But it is our minds. I like the wisdom of the Buddha as taking the correct action to take. Followed him. I followed him. Where we know it’s not good. The Buddha gave up. We also train our minds to see the carefully according to the release.

Concentrate … what should I do to calm the mind. We see this as followed by calm.

Should be in the solitude. I set it to the solitude. There is joy and happiness in the wrong. Because it relies on the solitude. Emotional one. Be regarded as an emotional one. Pure consciousness and bliss.

This is a mental issue with the idea in mind that I own. It’s not about anything else. In particular, it is only the mind that this is so. If consciousness is present to keep a firm that does not wobble like a flickering candle light, no wind is blowing, it was time to switch on the แwbๆ read it out. I obviously do not know what it is so unstable that I unsteadily up and down, we know that it is essentially the same as the stone is set. Wind blows from different directions. Progesterone did not shaken.

We perform the mental training and mental focus. Give me that. Do not let it loose. Do not let it wobble around. Let it stand. The conscious mind is like the smallness. Warning mindful Brikrrm. Directing them not to release it from accidentally runs errands. Another one to replace it. The only limit to how long we keep it, even though I do. Accept do the same. To achieve a firm before. For those who are not stable. I have not seen anything yet. The security in mind before going out the door before the first of the first stage of Makka. For out of true suffering.

กรรมของการฆ่าปลา

การขายปลาสดนี้ บางครั้งลูกค้าก็ซื้อตัวเป็นๆกลับบ้านไปเลย แต่บางครั้งก็ต้องให้แม่ค้าทุบหัวปลาให้ด้วย ซึ่งอาจเป็นเพราะว่าคนที่มาซื้อกลัวบาปหรืออย่างไรไม่ทราบ แต่ส่วนใหญ่ลูกค้ามักจะให้เธอทุบหัวปลาแทบทุกครั้ง ซึ่งเธอก็ทำให้ เพราะมันคืออาชีพของเธอ หลายครั้งที่หญิงสาวคิดว่าตนเองคงไม่บาปหรอก แต่คนที่สั่งให้ฆ่าน่าจะบาปมากกว่า แต่ก็มีบางครั้งเหมือนกันที่เธอรู้สึกว่าการคิดเช่นนั้นเป็นเหมือนการปลอบใจ ตัวเองเพราะความจริงในใจลึกๆ เธอก็ยังกลัวบาป

ณ ตลาดเล็กๆ แห่งหนึ่งในตัวอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว มีแม่ค้าอยู่คนหนึ่งชื่อว่า “จันทร์เพ็ญ” เธอขายปลาสดอยู่ในตลาดแห่งนี้มานานหลายปีแล้ว ปลาที่นำมาขายก็มีหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นปลาช่อน ปลาดุก ปลาตะเพียน และอีกมากมาย

ก่อน หน้านั้นจันทร์เพ็ญมีอาชีพทำไร่ทำนา บางปีก็มีกำไรนิดหน่อย บางปีก็ขาดทุน แต่โอกาสที่จะได้กำไรมากนั้นแทบไม่มีเลย เมื่อเป็นเช่นนี้ทำให้เธอตัดสินใจหันไปหาอาชีพค้าขาย ซึ่งคิดว่าน่าจะทำให้ฐานะในครอบครัวดีขึ้น

เมื่อพอมีเงินลงทุนนิดหน่อย เธอก็มองหาว่าจะค้าขายอะไร ตอนนั้นมีคนแนะนำว่า น่าจะไปซื้อปลามาขาย ซึ่งดูแล้วคิดว่าจะมีกำไรดี และก็ลงทุนไม่มากนัก ทำให้จันทร์เพ็ญตัดสินใจที่จะค้าขายปลาสดทันที

เธอ จึงไปจับจองที่ในตลาดและไปรับปลาสดมาขาย กำไรจากการขายปลานับว่าดีพอสมควร พอที่จะเลี้ยงครอบครัวได้ จันทร์เพ็ญจึงรู้สึกพอใจกับอาชีพนี้ เพราะมันช่วยเปลี่ยนชีวิตของเธอไปมากเลยทีเดียว เพียงไม่กี่ปีก็ทำให้เธอมีเงินเป็นกอบเป็นกำ มากกว่าการทำนาหลายๆปีที่ผ่านมา

การ ทุบหัวปลานั้น หากเป็นปลาตัวเล็กๆ ก็ยังไม่ค่อยน่ากลัว แต่หากเป็นปลาตัวใหญ่ๆ เช่น ปลาช่อนตัวโตๆ ก็น่าหวาดเสียวอยู่เหมือนกัน จันทร์เพ็ญต้องใช้ไม้ค้อนขนาดใหญ่ทุบหัวมันอย่างแรง จนเลือดกระเด็นกระดอนมาใส่ตัวเธอ แต่ละวันจึงมีเลือดปลาติดอยู่ตามเสื้อ และตามร่างกายเต็มไปหมด!!

แรกๆที่ทุบหัวปลา จันทร์เพ็ญรู้สึกใจหายอยู่เหมือนกัน แต่พอทำไปนานๆก็เกิดความเคยชิน กลายเป็นเรื่องปกติ จิตใจที่เคยหวาดหวั่นกับอำนาจของกฎแห่งกรรม ก็ไม่รู้สึกกลัวอีกต่อไป

แต่ ละวันปลาที่ถูกฆ่านั้นมีจำนวนไม่น้อยทีเดียว ทั้งตัวใหญ่ตัวเล็ก นอกจากจะฆ่าปลาเหล่านั้นให้ลูกค้าแล้ว บางครั้งเธอก็ฆ่าเพื่อทำอาหารกินเองบ้าง หากวันไหนปลาที่นำไปขายเหลือมาก เธอก็จะขังไว้แล้วนำไปขายในวันรุ่งขึ้น

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา จันทร์เพ็ญยังคงยึดอาชีพเป็นแม่ค้าปลา เธอไม่เห็นว่า กรรมมันจะส่งผลไม่ดีอย่างไร ในทางตรงกันข้ามมันกลับทำให้เธอมีอยู่มีกิน สะดวกสบายมากกว่าตอนที่ทำนาเสียอีก เธอจึงคิดว่าเป็นอาชีพที่ดี เพราะไม่ได้ไปขโมยใคร ไม่ได้คดโกงใคร ไม่ได้หลอกลวงใคร เป็นอาชีพที่บริสุทธิ์

แต่ เธอหารู้ไม่ว่า อาชีพแบบนี้ถึงจะเป็นอาชีพที่บริสุทธิ์แต่ก็มีกรรมชั่วแฝงอยู่ เพราะต้องฆ่าชีวิตอื่น ซึ่งทุกชีวิตก็ล้วนแต่รักสุขเกลียดทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น และกรรมชั่วแบบนี้ถึงแม้จะไม่มีใครเอาผิดได้ หรือไม่มีใคร ทำโทษได้ แต่กฎแห่งกรรมจะเป็นตัวทำงานของมันเอง

การให้ผลของกรรมชั่วนั้น สามารถเกิดขึ้นได้หลายทาง และมักจะเกิดขึ้นในเวลาที่เราไม่ได้ตั้งตัว กรณีของจันทร์เพ็ญก็เช่นเดียวกัน

เย็น วันหนึ่งหลังจากที่ขายปลาเสร็จ เธอก็ขับรถปิ๊กอัพกลับบ้านเหมือนปกติ แต่วันนั้นฝนตกหนักมาก ทำให้ถนนลื่น แต่จันทร์เพ็ญมิได้ชะลอความเร็ว เพราะเห็นว่าเริ่มค่ำมืดแล้ว ดังนั้น เมื่อถึงทางโค้งจึงทำให้รถของเธอเสียหลัก และพลิกคว่ำอย่างไม่คาดคิด ศีรษะของเธอไปกระแทกกับเหล็กอย่างแรง จนกะโหลกยุบ และมีแผลเล็กน้อยที่ศีรษะหลายจุด แต่นับว่าเคราะห์ดีที่เธอยังไม่เสียชีวิต!!
เมื่อครอบครัวของเธอมาเห็นเหตุการณ์ก็ตกใจมาก จึงรีบนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที แต่ก็นับเป็นโชคดีอีกครั้งที่เธอยังไม่ถึงขั้นเสียชีวิต แต่ทว่าศีรษะของเธอได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก ทำให้เธอปวดศีรษะอยู่ตลอดเวลา ยากที่หมอจะเยียวยาให้หายขาดเป็นปกติได้

มา ถึงตอนนี้เธอจึงคิดได้ว่า สาเหตุที่ทำให้เธอเป็นเช่นนี้ต้องเป็นเพราะกรรมที่เธอทุบหัวปลาอยู่ทุกวัน แน่นอน เพราะเหตุการณ์ทั้งสองครั้งที่เธอได้ประสบกับตัวเองนั้น ล้วนแต่เป็นที่ศีรษะ เธอจึงเชื่อว่า กฎแห่งกรรมมีจริงอย่างแน่นอน
จันทร์เพ็ญรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลหลายเดือนกว่าจะกลับมาค้าขายได้ตามปกติ แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดว่า การที่รถของเธอพลิกคว่ำแล้วศีรษะได้รับบาดเจ็บเช่นนั้นจะเป็นผลจากการทุบ ศีรษะปลา เธอคิดว่าเป็นอุบัติเหตุธรรมดาเท่านั้นเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับการฆ่าปลาเลยแม้แต่น้อย

หลัง จากที่เธอเริ่มค้าขายต่อราว 3-4 เดือน ระหว่างนั้นอาการก็ยังไม่หายดีร้อยเปอร์เซ็นต์ ขณะเดียวกันกฎแห่งกรรมก็เริ่มทำหน้าที่ต่อไป ด้วยเรื่องเก่าๆ ซึ่งเธอเอง ลืมไปแล้วว่าเคยมีเรื่องบาดหมางกับใครไว้บ้าง แต่เรื่องนั้นมันก็ผุดขึ้นมาซ้ำเติมชีวิตเธออีก

วันหนึ่งระหว่างที่จันทร์เพ็ญกำลังเตรียมข้าวของจะไปค้าขายที่ตลาด จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งแอบมาด้อมๆ มองๆ อยู่ที่บ้านของเธอ เมื่อเธอเห็นก็เลยตะโกนถามไป แต่ชายคนนั้นไม่ตอบ เธอจึงด่าออกไปอย่างเสียๆหายๆ แต่เสียงด่าของเธอไม่ได้ทำให้ผู้ชายคนนั้นกลัวแต่อย่างใด ตรงกันข้าม มันกลับถือไม้ค้อนขนาดใหญ่วิ่งเข้ามาหาจันทร์เพ็ญอย่างรวดเร็ว จนเธอไม่ทันระวังตัว จะวิ่งหนีก็ไม่ทันเสียแล้ว ชายหนุ่มใช้ไม้ค้อนกระหน่ำลงไปที่หัวของเธอย่างแรง 2-3 ครั้ง ทำให้เธอทรุดลงทันที!! แล้วมันก็วิ่งหนีไป


กรรมมาเร็วกว่าที่คุณคิด

ปฎิบัติธรรม

การที่เขาเป็นคนขยัน นับว่าเป็นที่ภาคภูมิใจของผู้เป็นพ่ออย่างมาก พ่อจึงพยายามสอนบุญนาให้รู้จักทำงานต่างๆ เช่น การไถนา ซึ่งในสมัยก่อนนั้น การไถนาจะต้องใช้ควายเทียมคันไถจริงๆ ไม่ได้ใช้รถอย่างปัจจุบัน บุญนาได้ฝึกฝนวิชาชีพนี้กับพ่อตั้งแต่เขายังไม่จบชั้นป.6 ด้วยซ้ำไป
เมื่อ อาการปวดตาเป็นอยู่บ่อยครั้ง ในใจของบุญนาก็ค่อยๆคิดถึงควายตัวนั้น หวนนึกถึงภาพที่เขาเคยทำกับมันไว้ ทุกครั้งที่เขาปวดตามาก อยากจะเกา อยากจะบีบนวด เหมือนปวดที่อื่นก็ทำไม่ได้ ต้องนอนปิดหน้า น้ำตาไหลอยู่ตลอด ด้วยความเจ็บปวดทรมาน จนกระทั่งตาของเขาค่อยๆ มืดมัวลงเรื่อยๆ จนแทบมองอะไรไม่ค่อยเห็น

นี่คือผลแห่งกรรมที่ให้ผลทันทีในชาตินี้ เราทั้งหลายพึงระวังอย่างยิ่งในการกระทำกรรมต่างๆ อย่าปล่อยให้กรรมชั่วมาทำให้ตนเองต้องทุกข์ทรมานอย่างบุญนา

ปัจจุบัน บุญนาพอมองเห็นบ้าง แต่ก็มักจะเป็นภาพลางๆ เขาพยายามทำบุญกุศลอุทิศไปให้กับควายตัวนั้น ซึ่งมันได้ตายจากไปแล้ว เขาคิดว่ากรรมดีน่าจะช่วยทำให้เขามีความสุขได้บ้าง และไม่หลงผิดไปทำชั่วอย่างที่เขาได้เคยกระทำผิดพลาดมาแล้ว
ใน ช่วงเวลานั้นบุญนาบอกว่า การทำนาแบบนั้นก็สนุกดี ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นความยากลำบากแต่ประการใด เพราะคนอื่นๆ ในละแวกนั้นก็ทำกันอย่างนั้นทุกคน

เมื่อบุญนาได้ฝึกวิชาชีพจนชำนาญแล้ว พ่อก็ปล่อยให้บุญนาไปไถนาเองคนเดียว ซึ่งนับว่าเบาแรงพ่อไปได้เยอะ วันหนึ่งพ่อใช้ให้บุญนาไปไถนาตามปกติ แต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็มักจะเกิดขึ้นเสมอ

วัน นั้นอากาศร้อนจัดมาก บุญนาไถนาตั้งแต่รุ่งเช้าจนสาย หิวข้าวก็หิว ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมาก เท่านั้นยังไม่พอ ควายก็พลอยสร้างเหตุให้เขาต้องอารมณ์เสียด้วย

เพราะระหว่างนั้นเอง ควายที่ต้องลากไถอยู่หลายชั่วโมง มันคงหมดแรง และเหนื่อยจากอากาศที่ร้อนจัด จึงทิ้งตัวลงนอนเอาดื้อๆทั้งๆที่ยังเทียมคันไถอยู่ บุญนาเห็นสภาพเช่นนั้นก็พยายามใช้เชือกตีให้มันลุกขึ้นลากไถต่อไป แต่ตีอย่างไรมันก็ไม่ยอมลุก เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจึงเริ่มโกรธหนักขึ้นเรื่อยๆ หาก้อนดินขว้างปาใส่มัน แต่มันก็ยังนอนเฉย ทั้งๆที่ก็คงเจ็บไม่เบา เพราะทุกครั้งที่บุญนาตีมันด้วยเชือกนั้น เขาฟาดมันอย่างเต็มแรง แต่มันคงจะไปต่อไม่ไหวจริงๆ

สภาพ ของควายที่หมดแรงเช่นนี้ แทนที่บุญนาจะรู้สึกสงสารมัน เห็นอกเห็นใจมัน แต่ไม่เลย เขากลับคิดว่า มันยั่วโมโห ไม่ยอมทำตามที่เขาต้องการ จนเขาไม่รู้จะทำอย่างไรจึงจะทำให้มันลุกขึ้นได้ พยายามลากมันจนสุดแรงก็แล้ว พยายามตีมันก็แล้ว แต่มันก็ยังนอนเฉยไม่ยอมลุกขึ้น

บังเอิญบุญนาเหลือบมองไปเห็นค้อนขนาดใหญ่วางอยู่แถวนั้น เขาจึงไปหยิบมาและฟาดมันอย่างเต็มแรง คราวนี้มันคงทนเจ็บไม่ไหวจริงๆ จึงลุกขึ้นยืน บุญนาจึงปลดไถที่เทียมตัวของมันออก แล้วก็จูงมันไปที่หลัก

เมื่อ มาถึงหลักที่เคยล่ามมันไว้ประจำ เขาจับมันผูกกับหลัก แต่ไม่ได้ทิ้งให้เชือกยาวเพื่อปล่อยให้มันกินหญ้าได้สะดวกเหมือนเดิม เขากลับผูกมันให้เหลือเชือกสั้นไม่ถึงศอก จนจมูกมันแทบติดอยู่กับหลัก

หลังจากที่ผูกมันไว้แน่นหนาและรู้ว่ามันไปไหนไม่รอดแล้ว บุญนาก็ใช้กำปั้นของตนเองชกไปที่ตาของควายตัวนั้นเต็มแรง เขาชกไปสี่ห้าครั้ง ด้วยไฟโทสะที่ลุกโพลงอยู่ในใจ

เจ้า ทุยมันคงเจ็บมาก จึงพยายามส่ายหัวหลบ ขณะที่น้ำตาของมันก็ไหลพรากๆ ด้วยความเจ็บปวด น้ำตาควาย กลายเป็นความสะใจของบุญนาซึ่งคิดว่าตนคือผู้ชนะ แต่เขาก็ยังไม่พอใจ ไม่รู้ว่าตอนนั้นอะไรมาดลใจให้เขาเป็นเช่นนั้น เขากำหมัดแน่นแล้วชกเปรี้ยงลงไปที่ตาของ มันอีกหลายครั้ง กะว่าจะทุบให้ตามันแตกคามือไปเลย!!

กว่าที่ความโกรธของบุญนาจะเบาบางลงไป ควายก็แทบเอาชีวิตไม่รอด พอเขาชกจนหมดแรงและรู้สึกเจ็บมือแล้ว ความโกรธเกลียดที่มีอยู่ในใจจึงค่อยๆ ลดลง เขาเดินหนีเข้าบ้านไป โดยไม่สนใจมันเลย ปล่อยให้จมูกของมันติดอยู่กับหลักอย่างนั้นครึ่งค่อนวันเต็มๆ โดยที่มันไม่สามารถเดินไปกินหญ้าได้เลย ช่างเป็นการลงโทษที่โหดร้ายทารุณมาก

จน กระทั่งถึงเวลาเย็น บุญนาซึ่งนอนพักอยู่ในบ้าน จึงนึกถึงควายตัวนั้นขึ้นมาได้ ความเมตตาสงสารค่อยคืน สู่หัวใจของบุญนา เขาเริ่มรู้สึกว่า ที่ตนเองทำไปนั้นมันเกินกว่าเหตุ จึงรีบออกไปที่ทุ่งนาและปล่อยควายให้มันกินหญ้าตามปกติ

วันเวลาผ่านไปจนกระทั่งบุญนาเรียนจบมัธยม และได้เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี จนกระทั่งจบสมตามที่พ่อปรารถนา บุญนาได้สอบบรรจุเป็นครู และได้ไปสอนที่จังหวัดสระแก้ว ซึ่งไกลจากบ้านเกิดของเขามากทีเดียว

ระหว่าง ที่เขามาเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนในจังหวัดสระแก้วนี้เอง ผลกรรมที่เคยทำไว้ก็ตามมาทันโดยที่เขาไม่รู้ตัว โดยจู่ๆวันหนึ่งบุญนาก็รู้สึกว่าปวดตาขึ้นมาอย่างหนัก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไร ทั้งๆที่ไม่ได้ไปโดนอะไรแม้แต่น้อย และอาการปวดนั้นก็หนักหนาสาหัสมาก แทบจะเรียกได้ว่า อยากจะควักลูกตาออกมาเลย

บุญนารีบไปหาหมอที่โรงพยาบาล เมื่อหมอตรวจเช็คแล้ว ก็บอกว่าปกติดี ไม่ได้เป็นอะไร แต่พอตกกลางคืนก็รู้สึกปวดขึ้นมาอีกโดยไม่มีสาเหตุ เป็นอยู่แบบนี้หลายครั้ง ทั้งๆที่เขาก็ไปหาหมอตลอด แต่หมอก็ไม่เคยเจอโรคอะไรเลยแม้แต่ครั้งเดียว และบอกว่าปกติดีทุกครั้ง


เรื่องกรรม

พระธรรม

เรื่องกรรม

๑. กรรม ๓

๑) กายกรรม                         กรรมทำด้วยกาย

๒) วจีกรรม                          กรรมทำด้วยวาจา

๓) มโนกรรม                      กรรมทำด้วยใจ

๒. กรรม และ วิบาก ๔      ( สังคีติสูตร ปาฏิกวรรค ทีฆนิกาย เช่ม ๑๖ )

๑) กรรมเป็นฝ่ายดำ                            มีวิบากเป็นฝ่ายดำ

๒) กรรมเป็นฝ่ายขาว                         มีวิบากเป็นฝ่ายขาว

๓) กรรมที่เป็นทั้งฝ่ายดำฝ่ายขาว     มีวิบากทั้งฝ่ายดำฝ่ายขาว

๔) กรรมที่ไม่ดำไม่ขาว                      มีวิบากไม่ดำไม่ขาว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นกรรม

๓. กรรม ๒๙

ก. เจตนาในอกุศลจิต ๑๒ คือ อกุศลกรรม ๑๒ ได้แก่.-

โลภมูลจิต ๘  เป็นจิตที่มีเค้ามูลมาจากความอยากได้  คือ.-

๑) โสมนัส สัมปยุตต อสังขาริกจิต                 จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยมิจฉาทิฐิ

โดยไม่มีการชักจูง

๒) โสมนัส สัมปยุตต สสังขาริกจิต               จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยมิจฉาทิฐิโดยมีการชักจูง

๓) โสมนัส วิปปยุตต อสังขาริกจิต จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ปราศจากมิจฉาทิฐิ โดย

ไม่มีการชักจูง

๔) โสมนัส วิปปยุตต สสังขาริกจิต จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ปราศจากมิจฉาทิฐิ โดย

มีการชักจูง

๕) อุเบกขา สัมปยุตต อสังขาริกจิต จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยมิจฉาทิฐิ

โดยไม่มีการชักจูง

๖) อุเบกขา สัมปยุตต สสังขาริกจิต จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยมิจฉาทิฐิ

โดยมีการชักจูง

๗) อุเบกขา วิปปยุตต อสังขาริกจิต  จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ปราศจากมิจฉาทิฐิ โดย

ไม่มีการชักจูง

๘) อุเบกขา วิปปยุตต สสังขาริกจิต จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ปราศจากมิจฉาทิฐิ โดย

มีการชักจูง

โทสมูลจิต ๒  เป็นจิตที่มีเค้ามูลมาจากความโกรธ  ได้แก่.-

๑) โทมนัสสัมปยุตต อสังขาริกจิต                   จิตที่เกิดร่วมกับโทมนัสเวทนา ประกอบด้วยปฏิฆะ

( ความโกรธ ) โดยไม่มีการชักจูง

๒) โทมนัสสัมปยุตต สสังขาริกจิต จิตที่เกิดร่วมกับโทมนัสเวทนา ประกอบด้วยปฏิฆะ

( ความโกรธ ) โดยมีการชักจูง

โมหมูลจิต ๒  เป็นจิตที่มีเค้ามูลมาจากความหลง  ได้แก่.-

๑) อุปกขาสหคต วิจิกิจฉาสัมปยุตตจิต            จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยวิจิกิจฉา

๒) อุเปกขาสหคต อุทธัจจสัมปยุตตจิต           จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยอุทธัจจะ

ข. เจตนาในโลกิยกุศลจิต ๑๗  ได้แก่.-

มหากุศลจิต ๘ ดวง  (หรือเรียกว่า กามกุศลจิต, โสภณจิต, มหากุศลกรรม ) ได้แก่.-

๑) โสมนัสสัมปยุตต อสังขาริกกุศลจิต           จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยปัญญา

ไม่มีการชักชวน

๒) โสมนัสสัมปยุตต สสังขาริกกุศลจิต         จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยปัญญา

มีการชักชวน

๓) โสมนัสวิปปยุตต อสังขาริกกุศลจิต           จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ปราศจากปัญญา ไม่มี

การชักชวน

๔) โสมนัสวิปปยุตต สสังขาริกกุศลจิต          จิตที่เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ปราศจากปัญญา มีการ

ชักชวน

๕) อุเปกขาสัมปยุตต อสังขาริกกุศลจิต          จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยปัญญา

ไม่มีการชักชวน

๖) อุเปกขาสัมปยุตต สสังขาริกกุศลจิต           จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยปัญญา มี

การชักชวน

๗) อุเปกขาวิปปยุตต อสังขาริกกุศลจิต           จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ปราศจากปัญญา ไม่มี

การชักชวน

๘) อุเปกขาวิปปยุตต สสังขาริกกุศลจิต           จิตที่เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ปราศจากปัญญา มีการ

ชักชวน

รูปาวจรกุศลจิต ๕ ดวง คือจิตที่บำเพ็ญกุศลจนถึงรูปฌาน  ได้แก่.-

๑) ปฐมฌานกุศลจิต           จิตที่ประกอบด้วย วิตก วิจาร ปีติ สุข เอกัคคตา

๒) ทุติยฌานกุศลจิต           จิตที่ประกอบด้วย วิจาร ปีติ สุข เอกัคคตา

๓) ตติยฌานกุศลจิต            จิตที่ประกอบด้วย ปีติ สุข เอกัคคตา

๔) จตุตถฌานกุศลจิต         จิตที่ประกอบด้วย สุข เอกัคคตา

๕) ปัญจมฌานกุศลจิต       จิตที่ประกอบด้วย อุเบกขา เอกัคคตา

- อรูปาวจรจิต ๔ ดวง คือจิตที่บำเพ็ญกุศลจนถึงอรูปฌาน ๔ ประเภท ได้แก่.-

๑) อากาสานัญจายตนกุศลจิต                           ตที่มนสิการว่า อากาศไม่มีที่สุด

๒) วิญญาณัญจายตนกุศลจิต                            ตที่มนสิการว่า วิญญาณไม่มีที่สุด

๓) อากิญจัญญายตนกุศลจิต                             ตที่มนสิการว่า น้อยหนึ่งไม่มี

๔) เนวสัญญานาสัญญายตนกุศลจิต               จิตที่มนสิการว่า สงบประณีต

๔. กรรมกิเลส     คือ กรรมเครื่องเศร้าหมองอันนักปราชญ์ไม่สรรเสริญ ๔ ประการ ได้แก่.-

๑) ปาณาติบาต                     ทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป

๒) อทินนาทาน                  ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้อนุญาตไว้

๓) กาเมสุมิจฉาจาร            ประพฤติผิดในกาม

๔) มุสาวาท                          กล่าวเท็จ

๕. กรรมให้ผลตามหน้าที่                หน้าที่ของกรรม มี ๔ อย่าง ได้แก่.-

๑) ชนกกรรม                       กรรมแต่งให้เกิด  ทำให้เกิดวิบากจิตและกรรมชรูป ทั้งในปฏิสนธิกาล

และในปวัตติกาล ได้แก่ อกุศลกรรม ๑๒ และ โลกิยกุศลกรรม ๑๗

๒) อุปัตถัมภกกรรม          กรรมสนับสนุน ทำหน้าที่ส่งเสริมกุศลกรรมและอกุศลกรรมให้มีโอกาส

ส่งผล ให้มีกำลังในการให้ผลยิ่งขึ้น และให้ตั้งอยู่ได้นาน ได้แก่ อกุศล-

กรรม ๑๒ และ มหากุศล ๘

๓) อุปปีฬกกรรม                กรรมบีบคั้น  ทำหน้าที่เบียดเบียนกรรมอื่น และรูปนามที่เกิดจากกรรม

อื่น ๆ ขัดขวางชนกกรรมมิให้มีโอกาสส่งผลได้เต็มที่  ถึงส่งผลแล้วก็ทำให้มีกำลังอ่อนลง หรือไม่ให้ตั้งอยู่ได้นาน  ได้แก่ อกุศลกรรม ๑๒ และ มหากุศลกรรม ๘

) อุปฆาตกกรรม               กรรมตัดรอน  ทำหน้าที่ตัดรอนชนกกรรม และอุปปีฬกกรรม ให้ขาดเสีย

ทีเดียว แล้วเข้าให้ผลแทนที่  ได้แก่ อกุศลกรรม ๑๒ และกุศลกรรม ๒๑

๖. กรรมให้ผลตามลำดับ                  คือ โอกาสในการให้ผลของกรรม มี ๔ อย่าง คือ.-

) ครุกรรม                           กรรมหนัก คือ กรรมที่มีกำลังมาก ส่งผลก่อนกรรมอื่น ๆ  ฝ่ายกุศล ได้แก่

สมาบัติ ๘  ฝ่ายอกุศล ได้แก่ อนันตริยกรรม ๕

๒) อาสันนกรรม                                กรรมเมื่อจวนเจียน  คือ กรรมที่กระทำในเวลาใกล้ตาย  ถ้าเป็นฝ่ายกุศลก็

ส่งไปสู่สุคติ  ถ้าเป็นฝ่ายอกุศลก็ส่งไปสู่ทุคติ

อารมณ์ของสัตว์ที่ใกล้จะตาย มี ๓ อย่าง คือ.-

(๑) กรรมอารมณ์  คือ เคยทำกรรมอะไรมาเป็นนิตย์  มรณาสันนชวนะ ก็จะถือเอา

มาเป็นอารมณ์ แต่ไม่ถึงกับเกิดภาพ (นิมิต)

(๒) กรรมนิมิตอารมณ์  คือการปรากฏเห็นภาพ (นิมิต) เครื่องมือ หรือวัสดุที่ผู้นั้น

ใช้เป็นเครื่องทำกรรมนั้น ๆ เช่น โบสถ์ แห อาวุธ ฯ

(๓) คตินิมิตอารมณ์  คือการปรากฏภาพที่เป็นเครื่องหมายที่จะนำไปสู่สุคติ หรือ

ทุคติ เช่น วิมาน เหวลึก ฯ

ทั้ง ๓ อารมณ์นี้ เกิดทางมโนทวารทางเดียว

๓) อาจิณณกรรม                หรือ พหุลกรรม (กรรมชิน)  กรรมที่ทำเป็นนิตย์  เป็นอาเสวนปัจจัย ทั้ง

กุศลและอกุศลที่เคยสั่งสมไว้ ซึ่งจะส่งผลในชาติที่ ๒  แต่ถ้ามีครุกรรม

หรืออาสันนกรรมมาให้ผลเสียก่อน ก็จะส่งผลในชาติต่อ ๆ ไปตามลำดับ

๔) กฏัตตากรรม                 กรรมสักว่าทำ  คือ กรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ มีกำลังอ่อน มี ๒ ลักษณะ คือ.-

(๑) กรรมที่ทำในภพนี้ แต่ไม่ครบองค์แห่งกรรมบถ

(๒) กรรมที่ทำมาแล้วในภพก่อน ๆ ที่เรียกว่า อปราปรเวทนียกรรม  อันคอยติดตามมาให้

                                       ผลเมื่อสบโอกาส

ดังนั้น  สัตว์ทั้งหลายต้องมีกฏัตตากรรมด้วยกันทั้งนั้น

๗. กรรมให้ผลตามกาล                    กำหนดเวลาให้ผลของกรรม ๔ อย่าง คือ.-

๑) ทิฏฐธรรมเวทนียกรรม                คือ กรรมที่ให้ผลในชาติปัจจุบันหรือปวัตติกาล  ได้แก่ กรรมที่

สำเร็จด้วยกุศลชวนกรรมดวงที่ ๑ มีอยู่ ๒ นัย คือ.-

ก.      ปริปักกทิฏฐธรรมเวทนียกรรม  กรรมนี้จะให้ผลภายใน ๗ วัน โดยการประกอบกรรม

นั้น ถึงพร้อมด้วยสัมปทา ๔ อย่าง ได้แก่.-

(๑) เจตนาสัมปทา                               มีเจตนาแรงกล้ายิ่งในการทำกุศลนั้น

(๒) ปัจจัยสัมปทา                               ปัจจัยที่ได้มาด้วยความบริสุทธิ์

(๓) วัตถุสัมปทา                                  ผู้รับทานเป็นพระอรหันต์หรือพระอนาคามี

(๔) คุณาติเรกสัมปทา                        ท่านเพิ่งออกจากนิโรธสมาบัติใหม่ ๆ

ข.    อปริปักกทิฏฐธรรมเวทนียกรรม             ให้ผลหลัง ๗ วันมาแล้ว

๒) อุปปัชชเวทนียกรรม                    คือ กรรมที่ให้ผลในชาติที่ ๒ ต่อจากชาติปัจจุบัน  เป็นกรรมที่

สำเร็จด้วยอำนาจแห่งเจตนาในชวนกรรมดวงที่ ๗

๓) อปราปรเวทนียกรรม                   คือ กรรมที่ให้ผลในชาติที่ ๓ และชาติต่อไป  เป็นกรรมสำเร็จ

ด้วยอำนาจแห่งเจตนาในชวนกรรมดวงที่ ๒ ถึงดวงที่ ๖

๔) อโหสิกรรม                                    คือ กรรมที่ไม่สนองผลต่อไป  เพราะกรรมนั้นได้ให้ผลแล้ว

หรือไม่มีผู้จะรับผล